Autor: Administrator

Prevod: Ismail Kadare „Poslednje veče u Moskvi“ (Ismaïl Kadaré „Mbrëmja e fundit në Moskë“)

Administrator

U džepu avionska karta, sutra odlazim. Ovaj put zauvek, draga. Lift, gvozdena vrata, poslednji put te ispraćam: kada ćemo se videti inače? Poljubismo se, usne, k’o da su od metala. I, dakle – zbogom! Lift podiže te u vazduh, već si pod nebeskim svodom. ******************************* Në xhep, biletë e aeroplanit. Nesër iki. Kjo është përgjithnjë, e dashur. Te dera e ashensorit, e hekurt Të përcolla për të fundit hërë: kur Do të shihemi më vallë? U puthëm. Buzët si të metalta. Pra, lamtumirë! Ashensori lart si drejt qiejve të ngriti…

Love Story na ličkoj magistrali

Administrator

Život je putovanje, kad stigneš na cilj znači da si manje-više umro, uglavnom više. Pitam ja tebe što je onda bitnije, putovanje ili dolazak na cilj? Ovo je priča o putovanju i jednoj tužnoj, neuzvraćenoj ljubavi između ličke policije i turista. Seoba Čeha, Nijemaca i Hrvata na obalu Jadranskog mora Ako tu i tamo baciš pogled na televizor, svake godine vidiš isto. Nepregledne kolone prema moru. Samo papci se voze autoputom. Ja nisam papak. Ti lijepo potovariš u auto, u mom slučaju, Obija, Anu i prtljagu, a u prtljažnik knjige.…

Poezija: Krik iz Ćele-kule

Administrator

Neće glave iz mene da odu što padoše za srpsku slobodu! Čvrsto stojim, držim ih u strahu – krst nada mnom, Turci me građahu! – „Šta učini, vojvodo Stevane, što nas pobi, svoje Resavljane? Dvesta leta glava mi u kuli, pravo gleda, neprestano truli. Da me dušman u boju ubio, s takvom bih se smrću pomirio, al’ da padnem od vojvode svoga! Šta učini, za Boga miloga!“ – „Koj’ se ratnik zapitao slavni zašto pade, u grob ode tavni? U smrt da vas ja nisam poveo, roblje biste tog trena…

Poezija: Tajna sred sna

Administrator

Plamena ptica. ona  koja se  vraća dok  srce čezne u  senci  prošlog  leta, u  zagrljaju  snova. Neobjašnjiva tajna  njenog imena što  dugo traje  – produžetak  legende, ivicom  zaborava. U  zlatnoj  magli, okružen  iluzijom, ideš  ka dvoru  – tragom  njenog imena na  aukciji  snova. Ništa  izvan tog  – plava  blistava  traka, dodir  daljina. Klub  neudatih  žena, boja  njenih  očiju. Autor :   Milan Drašković Foto-izvor: Pinterest

Proza: Kalimero iz Bloka 45

Administrator

Mnogo vremena je Antonije Abadžić potrošio čitajući Frojda i razmišljajući o psihonalizi. Čitao je u blagoslovenom miru samoće, a razmišljao posmatrajući slučajno odabrane ljudske uzorke na ulici, u autobusima, tramvajima, avionima, čekaonicama. Kao čoveku koji je uživao u samoći, i koga je počesto pratio onaj ne baš prijatni epitet vuk samotnjak, knjige koje je čitao samo mali broj ljudi za njega su predstavljale pravu poslasticu. Klackajući se u tramvaju na nekoj dugačkoj deonici pojedini Frojdovi citati su se, sami od sebe, izoštravali pred Antonijevim očima dok je, povremeno bacao pogled…

Prevod: Ismail Kadare „Zarobljeni su putevi svi“ (Ismaïl Kadaré „U Zune Rruget“)

Administrator

Zarobljeni su putevi svi, sneg je, ne mogu do tebe doći. Kraj prozora satima bdim, razmišljam u samoći. Zaurla vetar, nanese smet, svi su putevi pusti; nikako da se otopi sneg, ti me ne čekaš, slutim. ******************************* U zune rruget me debore,  afer teje s’mund te vi,  rri dritareve me ore,  ne mendime futur rri.  Era ze te ulerije;  gjithe rruget mbene shkret  bora s’ka nder mend te shkrije  ti sic duket nuk me pret. Prevod sa albanskog: Arta Salija Prepev: Damir Malešev Foto-izvor: Pinterest

Proza: In memoriam – Priča s happy end-om

Administrator

Ležao je na pločniku širom otvorenih očiju, ne shvaćajući baš ništa. Pored njega je klečala nepoznata žena i plakala. Bila je to baš feš ženica, od onakvih kakve su mu se uvijek sviđale, ali eto nikad nije uspio pronaći jednu takvu da s njom provede život, a htio je. Valjda mu je bilo suđeno da život provede kao samac sa zlatnim ribicama . Volio je govoriti kolegama s posla da mu je hobi akvaristika. Istina je bila da je imao dvije zlatne ribice u onoj zgodnoj okrugloj posudi u kojoj…

Pre takvog pitanja

Administrator

Drug je pitao svog mlađeg brata: „Ko su po tebi veliki ljudi?“ Rekla sam mu da se deci ne postavljaju takva pitanja, pogotovo ne deci koja nemaju nikakvog kontakta sa knjigama. Ni nas to niko nikad nije pitao, sam se odgovor s godinama u nama formirao. Kada bih pitala mlađe generacije ko je po njihovom mišljenju veliki čovek dobila bih odgovore koji mi se ne bi svideli, koji bi me rastužili. Da je neko pametniji to pitao nas kad smo imali četrnaest ili petnaest godina i njega bi odgovor porazio.…