Autor: Administrator

Reportaža: 5. Body Rhythm Hamburg – Odiseja telesne muzike

Administrator

Kada negde doputujete ponovo, kao da se vraćate kući. Hamburg, velika luka, prestonica putnika, za mene se nije promenio ni dan od kada sam ga posetila prošle godine. Doduše, dočekalo nas je sunce i jun, neobično vreo, nakon kiše, proleća koje je bilo jesen, i klime i hladnoće noći u autobusu. Rešavajući obične putničke zadatke stalnog traženja luke u koju bi se, makar na kratko vreme, ukotvili, naišli smo na kafić sa izlogom na suncu i pogledom na prometnu ulicu u centru, kojom silazi reka pešaka koji žvaću doručak, dok…

O romanu Dragana Velikića: Adresa (ne) čini čoveka

Administrator

Dragan Velikić, Adresa, Laguna, Beograd 2019 Da su došljaci koji su potekli iz pera Milutina Uskokovića, tvorca beogradskog romana kao žanra, imali malo jaču volju i da su uspeli da se uklope u beogradsku sredinu, njihovi bi potomci danas pričali da su ko-zna-koja generacija Beograđana, jer ionako na svakih pedeset godina, kako zapaža Dragan Velikić, dolaze budući „stari Beograđani“ i osvajaju ono što je najbitnija potvrda njihovog prilagođavanja i opstanka, a to su stare i znamenite adrese. Reč iz naslova Velikićevog romana zapravo je ključni pojam savremenog života, jer iako…

Prevod: Mimoza Ahmeti „Letim slobodna“ (Mimoza Ahmeti „Fluturoj e lirë)

Administrator

Nuk me besohet… çudi … Ne pikën e nisjes Ndodhem përsëri. Njësoj … mendon dhe … ai. Nuk e kanë thënë me kot Por unë besova ëndrrën Tani që po derdh lot Nuk dëgjoj dot as këngën.. Nuk i shkëputa prangat Për tu burgosur me ndryshe. Fluturoj e lirë . Si një dallëndyshe ******************************* Ne mogu da verujem… čudno je… Opet, u početnoj tački, Zadesili smo se. Pomisli… isto… i on. Ne, nisu uzalud rekli, Al’ ja sam verovala u snove. Sad su mi suze potekle i Ne čujem nikog,…

Poezija: Posvećenje

Administrator

po podovima, ispod svodova, gde trne ruka i strune pre zadnjeg zvuka neme, gde sija sunce-sluga, samotan sred puka gde krene sinji slepac da sam za sebe nad sobom kuka, gde bura jauka udvaja mokre stene, gde put kola oko kolena, gde izokola noga bosa-gola skrene gde nema ni mene ni méne, gde mi se ispod stolova smeje ledena srča gde mokri pokrov pokriva pokorna čela gde ti nikada nisi smela, gde svaki što je od tela više nema tela, gde oči spaljuje bela svetlost večnostima se spremam da krenem…

O romanu Biljane Gojković: Veliki knez iz senke velikog župana

Administrator

Veliki knez, Laguna, Beograd 2019 Pažnju čitalaca verovatno će privući i sama činjenica da se radnja romana Veliki knez dešava u periodu koji pada čitava dva stoleća pre vladavine Stefana Nemanje. Štaviše, možda je taj podatak, bar za početak, najbolja preporuka za jednu ovakvu knjigu, jer ne samo što je dinastija Nemanjića najbolji orijentir široj publici kad je u pitanju srpski srednji vek, nego je već postalo uvreženo shvatanje o velikom županu Nemanji kao osnivaču srpske države, tako da bi svaka štampana stranica o bilo kom vladaru „prednemanjićkog“ perioda mogla…

Princip Vidovdana u Sarajevu

Administrator

I nakon što je prohujalo celo stoleće od Sarajevskog atentata, i od završetka Prvog svetskog rata, i od stvaranja prve jugoslovenske države, istorijska slika o Gavrilu Principu ne samo što nije dobila svoje jedinstveno tumačenje, nego naprotiv: kao da se sve više povećava broj tumačenja koja su međusobno suprotstavljena i nepomirljiva. Što se u Evropi i ostatku sveta mogu čuti raznorazna i potpuno oprečna mišljenja o vidovdanskom atentatoru, to i nije toliki kuriozitet, ali posebnu pažnju privlači činjenica da se suprotstavljeni stavovi i dalje najglasnije izriču upravo na onom prostoru…

Prevod: Ismail Kadare „Poslednje veče u Moskvi“ (Ismaïl Kadaré „Mbrëmja e fundit në Moskë“)

Administrator

U džepu avionska karta, sutra odlazim. Ovaj put zauvek, draga. Lift, gvozdena vrata, poslednji put te ispraćam: kada ćemo se videti inače? Poljubismo se, usne, k’o da su od metala. I, dakle – zbogom! Lift podiže te u vazduh, već si pod nebeskim svodom. ******************************* Në xhep, biletë e aeroplanit. Nesër iki. Kjo është përgjithnjë, e dashur. Te dera e ashensorit, e hekurt Të përcolla për të fundit hërë: kur Do të shihemi më vallë? U puthëm. Buzët si të metalta. Pra, lamtumirë! Ashensori lart si drejt qiejve të ngriti…