Oznaka: poezija

Poezija: Maska

Administrator

Maska je sjala pod svjetlima reflektora ispred baršunastih zavjesa na daskama svog podija. Onda se raspuknula. Rasprsnula. U tisuću mrvica što su ih otpuhali ljudi na sjedištima. Njen osmijeh njena suza i bora i iskra iščeznule su pred očima nezainteresiranih znatiželjnika i prezaposlenih dokonjaka, pred onima  koji nisu gledali, nego su čitali opis programa i kritike u novinama. Kad su ih drugi pitali rekli bi da nisu ništa vidjeli, ničeg nije bilo. Ali maska je sjala. I sjala… A oni nisu ništa vidjeli od blještavila u očima  praznim. Autorka: Patricia…

Poezija: Valeri zelenog

Administrator

Tain  u torbi, grozdovi  u tanjiru, svitac  u noći. Studija  u zelenom, kockice   kad se slože. Hram  sred planine, kip  sa zlatnim   jezikom. Zelene  senke, zeleno  kao smaragd, isklesano  u žadu. Stih   skriven  u snu, Orfej   sred ogledala. Kroz   zeleni sneg samo   srce zna  svoj put, kad  zbog nje  svet opusti. Olovni  vojnik u  svetu  iza zida. Zeleni  prsti. Posvuda  barikade. Totem   koji opstaje. Drevni  napevi, tamne  zelene šume. Kaleidoskop. Zvezde  iznad krovova, leptir  ispred svetiljke. Hlad   sred zelenog, vetar  skriven  u…

Prevod: Mimoza Ahmeti „Letim slobodna“ (Mimoza Ahmeti „Fluturoj e lirë)

Administrator

Nuk me besohet… çudi … Ne pikën e nisjes Ndodhem përsëri. Njësoj … mendon dhe … ai. Nuk e kanë thënë me kot Por unë besova ëndrrën Tani që po derdh lot Nuk dëgjoj dot as këngën.. Nuk i shkëputa prangat Për tu burgosur me ndryshe. Fluturoj e lirë . Si një dallëndyshe ******************************* Ne mogu da verujem… čudno je… Opet, u početnoj tački, Zadesili smo se. Pomisli… isto… i on. Ne, nisu uzalud rekli, Al’ ja sam verovala u snove. Sad su mi suze potekle i Ne čujem nikog,…

Poezija: Posvećenje

Administrator

po podovima, ispod svodova, gde trne ruka i strune pre zadnjeg zvuka neme, gde sija sunce-sluga, samotan sred puka gde krene sinji slepac da sam za sebe nad sobom kuka, gde bura jauka udvaja mokre stene, gde put kola oko kolena, gde izokola noga bosa-gola skrene gde nema ni mene ni méne, gde mi se ispod stolova smeje ledena srča gde mokri pokrov pokriva pokorna čela gde ti nikada nisi smela, gde svaki što je od tela više nema tela, gde oči spaljuje bela svetlost večnostima se spremam da krenem…

Prevod: Ismail Kadare „Poslednje veče u Moskvi“ (Ismaïl Kadaré „Mbrëmja e fundit në Moskë“)

Administrator

U džepu avionska karta, sutra odlazim. Ovaj put zauvek, draga. Lift, gvozdena vrata, poslednji put te ispraćam: kada ćemo se videti inače? Poljubismo se, usne, k’o da su od metala. I, dakle – zbogom! Lift podiže te u vazduh, već si pod nebeskim svodom. ******************************* Në xhep, biletë e aeroplanit. Nesër iki. Kjo është përgjithnjë, e dashur. Te dera e ashensorit, e hekurt Të përcolla për të fundit hërë: kur Do të shihemi më vallë? U puthëm. Buzët si të metalta. Pra, lamtumirë! Ashensori lart si drejt qiejve të ngriti…

Poezija: Krik iz Ćele-kule

Administrator

Neće glave iz mene da odu što padoše za srpsku slobodu! Čvrsto stojim, držim ih u strahu – krst nada mnom, Turci me građahu! – „Šta učini, vojvodo Stevane, što nas pobi, svoje Resavljane? Dvesta leta glava mi u kuli, pravo gleda, neprestano truli. Da me dušman u boju ubio, s takvom bih se smrću pomirio, al’ da padnem od vojvode svoga! Šta učini, za Boga miloga!“ – „Koj’ se ratnik zapitao slavni zašto pade, u grob ode tavni? U smrt da vas ja nisam poveo, roblje biste tog trena…