Poezija: Novo novosadsko groblje

O, svi su oni nečiji
na plodnoj plantaži smrti,
ovlaš pokriveni zemljom,
tek da se ne može čuti
bodlerovska gozba crva
i proizvodnja humusa,
tek da se ispiše povest
nad kostima dinosaurusa.

O, svi su oni nečiji –
zar nismo urezali u kamen,
kao u večnost, imena,
patetične poruke? I pramen
kose postrigli i razvejali
u vetar? (Zaboravljeni preci
popisani su uredno
u Božijoj kartoteci.)

O, svi su oni nečiji
na „Novom novosadskom groblju“
i širom Zemljinog šara,
niko da umakne koplju
nepogrešivog lovca;
Svi izmešani sa nama,
o, svi su oni nečiji
na ovom groblju bez hrama.

Otužno miriše bilje,
a još teže se boluje
kad kiše rasplaču zemlju,
kad pozna jesen stoluje,
kad magle zamagle smisao
i puteve kojima idemo.
(Žitelji smrti ne stanuju
pod urezanim imenom.)

Autor: Damir Malešev

Foto-izvor: Pavel Kučinski

Related posts

Leave a Comment