Poezija: Prokletstvo sfinge

Ne, nema biblioteke

u ovom Partenonu

Prokleta sfinga se smeška (prokletstvo sfinge)

ne, ljudi mi ne poklanjaju

nepročitane knjige

slova beže kao vaši kad se napiju slatke krvi

obitavam u satenskim obručima

okolnih brda sa svilenim gajtanom

od koga se kašlje

Džabe su me vraćali iz mrtvih

svaki je poljubac književni događaj

živimo na Eliotovoj zemlji

među mrtvim Šekspirovim junacima

umreću kao talac sreće

sa bombom u rukama

doći će po mene dok snivam

slatke snove da me odvezu izvan gradova

vremenska prognoza postala je

sholastika dvadeset prvog veka

Plaše me

ljudi koji ne poklanjaju knjige

samoća u bočici pod pritiskom

(ne izlagati suncu i visokim temperaturama)

izlazak iz toka misli

crni lirizam nužnih nam seoba

(ishitrena odluka selidbe na Mars)

popodnevna dremka Boga

rikošetiranje u prazno

cvekla u saksiji krah berze

i ti – najstrašniji od svih Hičkokovih filmova

Kako izmaći zemaljskoj pravdi

a ne zahvaliti ubici u sebi

Autor: Radojka Doka Plavšić

Related posts

Leave a Comment