Bezgraničan ne prelazim granicu,Neograničena u posedu vlastitom,Ožiljke grehova na svom licuSenčim tuđim bezgrešnim snom. Pošteđena prisvojnih prideva,Na usnama od slobode vlažnim,Nemim glasom jasno mi opevaSve što u ništavilu tražim. Na uzburkanim talasima Crnog Avgana,U pristaništu dopa iz mode izašlog,Na prohladnoj strani mediteranaZaranjam u mulj i talog. Ispod same granice očaja,I debele skrame od katrana,Gledam kako ceo svet osvaja,Kao vazduh sa svih strana. Foto: Pinterest Autor: Dejan Kolarević
Poezija: Vazduh
